In Enkhuizen liggen de hoogte van de gemeentelijke lasten en het gemiddelde inkomen van de burger niet goed met elkaar in balans. De gemeentelijke lasten liggen hoger dan het landelijk gemiddelde, daarentegen ligt het gemiddeld inkomen lager dan het landelijke gemiddelde.
Dit maakt Enkhuizen voor haar burgers niet alleen in de absolute zin een wat duurdere gemeente om te wonen, maar in de relatieve zin voor veel mensen juist een heel dure gemeente om te wonen.
 
Het Enkhuizer Alternatief (HEA) heeft dit tijdens een begrotingsvergadering aangekaart. De raad van Enkhuizen, die nog wel eens meer technocratisch en boekhoudkundig bezig is dan dat ze vanuit politieke visies handelt, negeerde dit.
De raad van Enkhuizen kijkt naar of de begroting klopt. Zo ja, dan is het goed. Zo nee, dan worden lasten voor burgers of bedrijven verhoogd.
 
Maar het punt is dat politiek geen boekhouden is, doch keuzes maken vanuit een visie op de samenleving. Als de burgers van je stad bovenmatig belast worden ten opzichte van het gemiddelde inkomen, dan zul je als raad zelf ook keuzes moeten gaan maken in je uitgavenpatroon.
 
Landelijk en ook in Enkhuizen, is de lagere middengroep het zwaarst getroffen door de crisis én door jarenlange verhogingen van allerlei lasten door de overheid. De lagere middengroepen zou je kunnen beschouwen als 0,8 tot 2 x modaal.
Dit is ook de groep die het meest massaal door de financiële hoeven gezakt is de afgelopen jaren. Huurverhogingen zonder recht op subsidie, zorglastenverhogingen zonder recht op subsidie, huizen onder water, lonen die niet meestijgen met de economische groei en vele lastenverhogingen, energieprijzen die omhoog schieten door heffings- en accijnsverhogingen: allemaal verhogingen van de kosten van onvermijdbaar levensonderhoud die veroorzaakt zijn door de overheid.
Deze groep zakt door de hoeven door overheidsmaatregelen, niet door een te hoog uitgavenpatroon.
 
In Enkhuizen was men het niet eens met het HEA-standpunt dat de lasten in onze stad maar eens een paar jaar niet verhoogd zouden moeten worden.
SP en PvdA vonden dat er genoeg minimaregelingen waren, maar dat is geen argument. De lagere middengroep heeft op basis van het inkomen helemaal geen recht op die regelingen en wordt door stijgende lasten steeds meer in een hoek gedrukt. Daarnaast bestaan de politici van deze partijen uit mensen die zelf zéér ver boven modaal zitten, zij zullen zich nooit kunnen inleven in hoe de middengroepen momenteel geteisterd worden door overheidsmaatregelen.
Partijen als VVD en D66 kunnen zich ook niet helemaal goed voorstellen hoe die 0,8 tot 2 x modaal leeft. Ook hun mensen en traditionele achterban zitten in heel andere, hogere inkomstengroepen.
CDA zei zelfs dat die groepen zich maar moeten aanpassen aan die stijgende lasten die de overheid oplegt. Ook al groeien hun inkomsten niet en stijgen die lasten dus wel. CDA legde de stijgende schuldenproblematiek bij de lagere middeninkomens bij de mensen zelf. Ondanks dat rapport na rapport uitkomt waarin aangetoond wordt dat het de overheid is die dit veroorzaakt heeft.
 
HEA zal dit item de komende raadsperiode blijven aanroeren. Politiek is namelijk niet alleen boekhouden, maar meer juist ook kijken wat je met dat boekhouden in een samenleving veroorzaakt.
Politiek gaat om visies op de samenleving, boekhouden is slechts een onderdeel van politiek. Als boekhouden en technocratie tot hoofdpunt van politiek gemaakt worden, zal op een gegeven moment meer dan de helft van de mensen naast de samenleving terecht komen.
Dat is in onze ogen niet goed.
 
Hans Langbroek